Een Kleine Ode Aan

Een kleine ode aan: Bhikkhu Analayo’s Satipatthana

Vandaag de 40e post in de tweewekelijkse rubriek ‘Een Kleine Ode Aan’.
In ongeveer 250 woorden looft een Nederlandse of Vlaamse auteur een al dan niet vergeten filosofisch pareltje. De redactie staat altijd open voor nieuwe odes, dus als er een (recent/oud) boek of artikel is dat een ode verdient, schroom dan niet om contact op te nemen met de redactie.

Een Kleine Ode aan: Bhikkhu Analayo, Satipatthana, de directe weg naar bevrijding

Door Gunter Bombaerts (UD, Technische Universiteit Eindhoven)

Ik mediteer. En ik ben overtuigd dat het werkt. Ik ben meer gefocust, er zijn oude lichamelijke kwalen verdwenen, en ‘ik’ kan ‘mijn gedachten’ (een stukje) beheersen. Maar het is ook erg ingrijpend voor mijn wereldbeeld, mijn te zwakke concepten van zelf, vrije wil en het goede leven.

Dus ga ik als filosoof op zoek naar duiding. Die vind ik de wetenschappelijke literatuur, een aanrader is ‘Handbook of Mindfulness: Theory, Research, and Practice’ van Kirk Warren Brown, J. David Creswell en Richard M. Ryan. Dit handboek geeft een rationele, cognitieve ondersteuning van de effecten van meditatie.

Bhikkhu Analayo’s ‘Satipatthana, de directe weg naar bevrijding’ heeft ook de voor mij noodzakelijke rationele aanpak. Hij geeft in dit boek een tekstverklaring van een standaardwerkje uit het Boeddhisme. De Satipatthana, opgenomen in het boek, is een tekst van 10 pagina’s hoe te mediteren. De 270 pagina’s beargumenteren rigoureus specifieke filosofische interpretaties van zelf, vrije wil en het goede leven. Ik ben het niet met alles eens, soms staat het ver van mijn westers bed, maar ik kan hier rationeel mee aan de slag.

Maar dit boek verdient het felbegeerde ‘Kleine Ode’ label omdat het de rationele benadering prachtig verenigt met de praktische ondersteuning van de directe meditatieve ervaring. Het is dus ook een (niet naïef!) doe-boek dat de lezer desgewenst ondersteunt in de verdieping van de meditatie.

Een gedachte over “Een kleine ode aan: Bhikkhu Analayo’s Satipatthana

  1. Je hebt gelijk. Sommige dingen uit het Boeddhisme staan ver van het Westerse bed. Wist je dat er een filosoof is die een model heeft gevonden om Boeddhisme, Taoisme en het Westerse denken naast elkaar te leggen? Die filosoof heet Ulrich Libbrecht. Hij heeft die filosofie de naam ‘comparatieve filosofie’ genoemd. Zijn bekendste werk heet ‘Oosterse filosofie’. Misschien een goede boekentip.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s