Journalistiek·Kennis & Cognitie

Nepschuren, nepnieuws en betaalmuren

Door Jeroen de Ridder (universitair docent, VU Amsterdam) Stel, je rijdt met je nichtje door het Groningse platteland. Om het meisje wat te leren, wijs je onderweg allerlei dingen aan: “Kijk, een koe”, “Een trekker”, “Zie je die stal?”, “Kijk, een schuur”. Uiteraard heb je geen enkele twijfel over wat je ziet: je rijdt er… Lees verder Nepschuren, nepnieuws en betaalmuren

Journalistiek·Media·politieke filosofie

Hoe (alweer) een belangrijk vraagstuk gekidnapt werd door een provocerend opiniestuk vol drogredenen

— Door Sem de Maagt, docent aan de Universiteit Utrecht – Op maandag 13 februari publiceerde de NRC op haar opiniepagina een stuk van Eric C. Hendriks over de vermeende linkse vooroordelen onder wetenschappers. De strekking van het verhaal is dat wetenschappers biased zijn ten opzicht van linkse denkbeelden en dat we op dit moment… Lees verder Hoe (alweer) een belangrijk vraagstuk gekidnapt werd door een provocerend opiniestuk vol drogredenen

Journalistiek·Politiek·politieke filosofie·Rechtvaardigheid

Onafhankelijkheid – een lastig ideaal

op 24 maart a.s. zal ik spreker zijn op een debat in Utrecht, georganiseerd door de Socialistische Partij (SP). De SP organiseert diverse debatten over de toekomst van de universiteit, in verschillende steden. Op de bijeenkomst in Utrecht zullen ook andere docenten en studenten van de UU spreken. Gisteren kregen wij bericht dat de UU… Lees verder Onafhankelijkheid – een lastig ideaal

Feminisme·Rechtvaardigheid

Pro-vrouwen ≠ anti-mannen. Of: waarom ongelijkheid niet moet worden bestreden met nog meer ongelijkheid

De Twitter-hastag #ikschrijf die voortkomt uit het ‘vrouwifest’ van Filosofie Magazine, zet mij, net als Ingrid Robeyns, aan tot bloggen. Het is mooi te zien dat er de laatste tijd (weer) veel aandacht is voor genderongelijkheid. Zo is er Athena’s Angels (vier vrouwelijke hoogleraren die zich hebben verenigd om op te komen voor de belangen van… Lees verder Pro-vrouwen ≠ anti-mannen. Of: waarom ongelijkheid niet moet worden bestreden met nog meer ongelijkheid